| Afbeelding/foto |
 |
|
27-07-2010 - Is dit wat liefde is?
Ik voel me rot...
Ergens van binnen besef ik me dat het nooit zo zal woorden als ik graag wil dat het zal zijn.
Ik wil iemand die geïnteresseerd is in mijn achtergrond, mijn dagen en mijn dromen. Iemand die me verrast. Iemand die me spontaan meeneemt naar zee, omdat hij weet dat ik dat zo graag doe. Iemand die laat zien dat het niet allemaal om hem draait, maar juist om mij, omdat ik degene ben waar hij zo verliefd op is.
Dat ga ik niet bij hem vinden... En dat te beseffen doet ontzettend veel pijn! Hoe vaak heb ik niet van dit soort momenten gehad? Heel vaak. En elke keer kwam er toch weer een moment dat ik de hoop weer zag dat het wel goed zou komen... Het ergste is, dat dat nu ook weer zal gebeuren. Vroeg of laat zal ik weer in die zevende hemel zijn en denken dat we wel bij elkaar horen. Dat maakt het zo verdomde lastig... Of is dit wat liefde is? Het ene moment zo graag bij elkaar willen zijn en het andere moment willen dat je andere keuzes had gemaakt.
Ik ben bang... bang om alleen te zijn. Als ik er nu aan denk hem te moeten vertellen dat het over zou zijn, zou ik niet meer kunnen leven. Nog nooit heeft iets me zoveel pijn gedaan. Ik wil het graag die kans geven, want het zal zoveel anders zijn als we echt samen zijn. Maar wanneer ik dan besef dat het echt niet werkt, zal de pijn nog groter zijn...
Nog groter, omdat ik tegen die tijd nog meer van hem ben gaan houden.
Nog groter, omdat ik dan weet ik dat ik het stiekem altijd al wist.
Nog groter, omdat hij zijn oude vertrouwde leven heeft laten gaan voor mij.
Nog groter, omdat ik mezelf nog steeds niet op de eerste plaats heb gezet...
Nee, ik moet hem laten gaan...
Gepost door: liefz op 27-07-2010 om 00:02
|
|
26-07-2010 - Bah!
Bah! Nog meer ontevredenheid. Ik kan mezelf zo onzeker maken... Niet normaal.
Ik zou willen dat er meer aandacht voor mij was. Het is voor hem allemaal zo vanzelfsprekend lijkt wel. Waarom belt ie mij niet even als hij onderweg is naar huis, omdat ie mij graag zou willen horen? Waarom vraagt ie niet of ik op msn kom, omdat ie graag wil kletsen? O ja... omdat hij vroeg naar bed wil. 
Ja, ik hou toch van hem...
Gepost door: liefz op 26-07-2010 om 21:08
|
|
26-07-2010 - Leeftijd
Wat me de laatste tijd bezighoudt, is het leeftijdsverschil. Hij is 12 jaar ouder. Gaan we daar iets van merken?
Als we bij elkaar komen (en ben ik nog altijd niet helemaal zeker van...), hoe zal het gaan met ons? Natuurlijk is er het probleem van kinderen. Als ik met m'n 30ste kinderen zou willen, is hij al 42. Dat vind ik eigenlijk te oud. 38 vind ik voor hem nog een redelijke leeftijd. Dan ben ik 26. Toch vind ik dat ook al wel eng. Dat zou betekenen dat we nog 5 jaar van elkaar kunnen genieten en dan aan kinderen zouden beginnen, als we die echt willen. Pff... Daar krijg ik de kriebels van.
Maar zou het ook zonder kinderen lukken? De laatste dagen vanaf donderdag wil hij vrij vroeg naar bed. Snap dat je allemaal wel eens een dagje hebt dat je moe bent en lekker vroeg naar bed wil... maar dit voelt anders. Zelfs toen ik bij hem was, stuurde hij me min of meer om 23u naar huis, omdat hij zo moe was (ik was er sinds 21.30u!). Ik zou denken: Jaa! Nu is ze er! Kan me niet schelen hoe laat het wordt, maar ik ga er nu van genieten! Nou, nee dus. Nu, de vierde dag op rij dat hij aangeeft vroeg naar bed te gaan, begin ik me af te vragen of het door zijn leeftijd/persoon komt... :S Weet dat hij op het moment een druk leven heeft, maar zou voor mij toch wel een soort van afknapper zijn als hij straks om de dag 'zeurt' dat hij op tijd naar bed wil, terwijl ik nog een hoop energie heb. Lijkt wel de omgekeerde wereld. Laten we het afwachten...
Ja, ik hou toch van hem...
Gepost door: liefz op 26-07-2010 om 20:46
|
|
24-07-2010 - Eindelijk samen
Ik ben serieus verliefd. Er lijkt eindelijk een einde te komen aan dit geheime en stiekeme gedoe. Vorig jaar, toen ik eindelijk een keuze had gemaakt in de voor mij uitzichtloze situatie (namelijk: stoppen!), bleek dat hij serieus zijn relatie op wil geven voor mij. Door schulden en geld hebben we toen besloten over een jaar de knoop door te hakken en voor elkaar te kiezen.
Dat jaar is bijna voorbij en over een paar maanden komt dat moment dat we echt samen kunnen zijn. Dat is aan de ene kant waar ik zo ontzettend op gewacht en over gedroomd hebt, maar aan de andere kant ook iets wat me bang maakt... Hij zegt zijn vertrouwde leven op voor mij!
Wat als hem dat nu tegenvalt? Of als het mij tegenvalt?
Ja!!! Ik hou van hem!
Gepost door: liefz op 24-07-2010 om 17:36
|
|
23-07-2010 - Vreselijk fout?
Datgene dat ik bij andere mensen zo kan verachten, dat is nu mijn eigen werkelijkheid geworden: ik ben verliefd geworden op iemand die ruim 10 jaar ouder is dan ik en nog erger, die samenwoont met zijn vriendin.
Is het niet vreselijk fout?
Gepost door: liefz op 23-07-2010 om 17:51
|
|
|